Tenerife 1999

In oktober 1999 zijn we naar de Canarische Eilanden afgereisd om daar twee eilanden te bezoeken: La Gomera en Tenerife. De eerste week verbleven we op La Gomera in een prachtige cassita (gelegen in het dorpje Lepe bij Hermigua) met uitzicht over Tenerife met El Teide als hoogste punt.

La Gomera
Om op La Gomera te komen moesten wij vanaf Tenerife, waar ons vliegtuig landde, met de ferry. Er is een vliegveld, maar dit was nog niet open toen wij er waren. Tegenwoordig vaart er een snellere boot. Onze ferry deed er ongeveer een uur over om van Los Cristianos naar San Sebastián, de hoofdstad van La Gomera. Gedurende deze boottocht kun je als je geluk hebt dolfijnen en vliegende vissen zien. De vliegende vissen hebben we dan ook gezien! San Sebastián is het plaatsje waar Christoffer Columbus naar het westen vertrok, een tijdje geleden. Het eiland zelf is erg stijl en heeft diepe ravijnen. Het is ongeveer 2- bij 25 km groot. Het hoogste punt van La Gomera is Alto de Garajonay (1487 meter). La Gomera is vulkanisch van origine, maar niet meer actief voor een lange tijd. De hoger gelegen gebieden van het eiland (ongeveer 800 meter en hoger) is een nationaal park genoemd naar de hoogste piek van het eiland. Het bestaat uit mistige wouden genaamd "Laurisilva". Het is een World Heritage site van UNESCO.

La Gomera is een wandelaars droom, met genoeg mogelijkheden en wandelpaden over oude "caminos" die vroeger gebruikt werden door herders. Gode wandelboeken voor La Gomera zijn de Sun Flower gids en een Duits groen boekje waar ik de naam van ben vergeten. Goede gedetailleerde kaarten waren niet voorhanden toen wij er heen gingen. Daarintegen zijn de kaarten bij de wandelroutes in de boekjes prima.
De noordkant van het eiland is zeer groen vergeleken met de droge zuidkant. Er rijden bussen over het eiland, maar wij hebben gekozen voor het huren van een auto, voor meer flexibiliteit.
De volgende wandelingen kan ik aanraden:
- Garajonay peak
- Chipude
- La Fortaleza
- La Laja
- Los Roques
- Degollada de Peraza
- In de buurt van El Cedro is een tunnel die door een berg gaat, neem een zaklamp mee en pas op voor je hoofd!
- Taco
- Lo del Gato.

Na een dag gewandeld te hebben, kun je lekker zwemmen bij Playa de Santiago (kiezelstrand) of Valle Gran Rey. Er zijn nog een paar meer strandjes, waar we niet geweest zijn...

Tenerife
Na een week van rust en wandelingen, gingen we terug naar Tenerife waar we in een appartement in Puerto de Santiago verbleven. Wat een cultuurshock! Hier vind je files, schreeuwende toeristen, stoplichten en karaoke. Maar gelukkig kan je ook nog rust vinden als je dat wilt.
Tenerife is het grootste Canarische eiland (50 bij 70 kilometer) en is geologisch gezien veel jonger dan La Gomera, en zelfs nog enigzins vulkanisch actief. Je kunt nog oude gedeelte vinden (zoals op La Gomera) bij Punta Tena, Masca en de noorderlijke bergketen.
In het midden van het eiland is miljoenen jaren geleden een enorme vulkaan geexplodeerd, wat een gigantische "caldera" heeft achtergelaten. Hierin is een nieuwe kleinere, maar nog steeds groot, vulkaan ontstaan: El Teide. Het is de op drie na grootste stratovulkaan in de wereld (na Mauna Loa en Mauna Kea, Hawaii) De oude caldera heet "Las Cañadas" en is een uitgestrekt gebied gemiddeld 2000 meter boven de zeespiegel. Hier vind je vele lava stromen, erupties van El Teide en nabij gelegen andere vulkanen (Pico Viejo), wat het een bizar landschap maakt. De gehele caldera is een nationaal park.

Het is niet meer toegestaan om te kamperen in het nationale park. Het landschap is erg fragiel en planten zijn uniek. Er zijn een aantal wandelroutes in het park, waarvan je niet mag afdwalen.
Los Roques de García
In Las Cañadas kun je een rotsformaite vinden genaamd "Los Roques de García". Dit zijn oude vulkanische dijken, ge-erodeerd door wind en waarschijnlijk ook water en/of ijs. Een van de rotsen heet Chinchado en heeft een eigenaardige vorm. Op de oude Spaanse bankbiljetten stond deze rots ook afgebeeld. Het is een echte toeristen trekker, en sta dan ook niet versteld van alle bussen die je hier kunt vinden.

Er is een pad rond deze rots. Je merkt al snel dat nagenoeg niemand dit pad bewandeld want binnen vijf minuten heb je alle zonaanbidders achtergelaten. In een van onze boekjes lazen we dat er lava tunnels in de omgeving van deze wandel route waren (Cueva de los Roques). Verder kun je nog verschillende soorten lava herkenen, door de Hawaiianen benoemd: A A lava (hierover kun je niet met je blote voeten lopen) en PaHoeHoe lava (hierover kan je dat eventueel wel). Onder de PaHoeHoe lavastromen zijn de tunnels te vinden. Sommige van deze tunnels gaan honderden meters de berg in. We hebben er een aantal gevonden, waarvan een hele grote aan de bovenzijde van de lavastroom, deze konden we zeker 75 meter in lopen, totdat we bij een hek aankwamen dat ons tegen hield nog verder te gaan. Een zaklamp is handig hier.
Las Cañadas
Er is ook een pad wat vanaf het bezoekers centrum (El Parador) naar de voet van El Teide loopt. Aan het begin van deze tocht kom je langs mooie rotsformaties. Het is hier ook absoluut niet druk. Het grootste gedeelte van de tocht loop je door rode A A lava velden. Rode lava is trouwens oud (ijzer is geoxideerd), zwart is jong.

El Teide is een grote strato vulkaan die 3718 meter boven de zee uitsteekt. Je kunt met een kabelbaan vanaf Las Cañadas tot een hoogte van 3500 meter gebracht worden. De echte top, El Pilon mag je niet heen zonder permit. Ik ben in 1992 ook naar Tenerife geweest en toen was deze beperking er nog niet. Bij de top komt nog warme zwavel lucht uit de berg. Je kunt ook naar de top vanaf de hoogte van Las Cañadas naar boven lopen. Aangezien de kabelbaan buiten gebruik was hebben we dit gedaan. Op de laatste dag van onze vakantie zijn we naar boven gegaan. Helaas regende op de dag van de "top poging" en zat het vanaf 2500 meter en hoger in de wolken. Om 9:15u waren we bij de start van de wandelingen bij Montana Blanca. Het regende nog steeds om 9:45u maar aangezien er meer auto's stonden waren er dus nog meer mensen boven en wij niet de enige gekken. Het eerste gedeelte naar Montana Blanca waren we alleen. Het weer was erg slecht regen en een hoop wind. Het pad naar de top van Montana Blanca is niet moeilijk, er is een oude weg die naar een parkeerplaats op de top gaat. Vanaf daar is het lastiger. Je volgt een zig-zag pad stijl de berg op tussen recente lavastromen in. Hier begon een jachthond ons te volgen.

De hond was waarschijnlijk achter gelaten door een jager die het op konijnen gemunt heeft. The locals jagen op konijnen op zondagen en donderdagen in Las Cañadas. Ze zijn ooit geïntroduceerd op het eiland, maar vreten nu alle bedreigde inheems vegetatie op.
Al snel liepen we in de wolken en zagen we niet verder dan 15 meter om ons heen. Ondertussen sneeuwde het bij een temperatuur van 4°C. Aangezien we geen enkele uitzicht hadden en het slechte weer, zijn we bij de Refugio de Altavista op ongeveer 3280 meter gestopt. Hier hebben we ons opgewarmd. Binnen was het knus en warm, en na een kleine meegenomen lunch zijn we weer afgedaald. Onze hond zat nog op ons te wachten toen we buiten kwamen en volgende ons weer naar beneden toe. Binnen 45 minuten stonden we weer op de top van Montana Blanca (2743 meter). We werden bijna de berg afgeblazen op het laatste stuk. Bij de auto liepen we onze nieuwe vriend achter. Ze rende nog een paar passen achter onze aan toen we wegreden om 16:07u...

Los Roques de García

PaHoeHoe lava boven Los Roques de García, hier vind je de lava tunnels